«Αιγίλοπας» Δίκτυο για την Βιοποικιλότητα και την Οικολογία στη Γεωργία
Το δίκτυο αυτό (www.aegilops.gr) είναι μέλος του διεθνούς ιδρύματος SAVE και συμμετέχουμε σε μια προσπάθεια να περάσουμε σε μια διαδικασία αναπαραγωγής παραδοσιακών σπόρων και ποικιλιών και στην τελική διάθεσή τους σε παραγωγούς. Έχουμε ξεκινήσει με το σιτάρι και έχουμε ήδη δοκιμάσει (με όλες τις επιστημονικές προδιαγραφές) πάνω από 40 ποικιλίες. Έχει γίνει και η σχετική διασπορά των πειραμάτων σε πολλές περιοχές της χώρας. Το 2014 ξεκίνησε διαδικασία αναπαραγωγής παραδοσιακών ποικιλιών σε μήλα και αχλάδια. Ελπίζουμε να πάει καλά και να χρησιμεύσει. Πρόκειται για μια διαδικασία σε εξέλιξη.

Εναλλακτική κοινότητα «Πελίτι»
Στο πλαίσιό της συμμετέχουμε σε ένα δίκτυο διατήρησης παλιών ποικιλιών σπόρων και σε μια διαδικασία ανταλλαγής. Εκδίδει σχετικό κατάλογο και πραγματοποιεί ετήσιες γιορτές συνάντησης και ανταλλαγής σπόρων.

Κίνημα φυσικής καλλιέργειας (Fukuoka)
Εφαρμόζουμε στην πράξη στο αγρόκτημά μας τη θεωρία της φυσικής καλλιέργειας και συμμετείχαμε σε σπορές για την αναβλάστηση περιοχών (πληροφορίες για τις εκδηλώσεις της πρωτοβουλίας αυτής παρέχονται από τον Παναγιώτη Μανίκη, Έδεσσα).

Κίνημα κατά μεταλλαγμένων
Ζητούμε με πολλούς άλλους «…από την Ελληνική πολιτεία να κάνει πράξη τη συντριπτική θέληση του ελληνικού λαού και να ψηφίσει εκείνο το νομικό πλαίσιο που απορρέει από το Σύνταγμα και από την αρχή της Δημοκρατίας, την αρχή της Κυριαρχίας και την αρχή της Προφύλαξης όπως αυτές αναφέρονται στο Διεθνές Πρωτόκολλο Βιοασφάλειας της Καρθαγένης και που θα απαγορεύει την είσοδο, τη διακίνηση και την καλλιέργεια των Γ.Τ.Ο. στη χώρα μας».

Διεθνές κίνημα αγροτών «Via Campesina»
Αγωνίζεται για μια εναλλακτική παγκόσμια πολιτική στη γεωργία με την αρχή της «εθνικής κυριαρχίας στα τρόφιμα (Food Sovereignty)» με τον «Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου έξω από τον αγροτικό τομέα». Η αρχή της «εθνικής κυριαρχίας ή αυτοδυναμίας στα τρόφιμα (Food Sovereignty)» συνίσταται στο δικαίωμα των λαών, χωρών ή ένωσης χωρών να ορίσουν την αγροτική τους πολιτική και την πολιτική τροφίμων. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης αρχής, προτεραιότητα αποκτά η παραγωγή σε τοπικό επίπεδο για τις ανάγκες του πληθυσμού, η πρόσβαση των αγροτών και ακτημόνων στη γη, στο νερό, στους σπόρους και στις πιστώσεις, η απόρριψη της παραγωγής «μεταλλαγμένων», το δικαίωμα των καταναλωτών να επιλέγουν τα αγαθά που θα καταναλώσουν, ποιος τα παράγει και πώς, το δικαίωμα των χωρών να προστατεύονται από τις πολύ χαμηλές τιμές εισαγομένων αγροτικών προϊόντων και ειδών διατροφής (πολιτική «ντάμπινγκ»). Η Διασύνδεση μας γίνεται μέσω του Ελληνικού, Ευρωπαϊκού και Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ.